Ojciec Pio był mężem modlitwy i cierpienia.
25 maja 1887 Ojciec Pio Francesco Forgione urodził się w Pietrelcinie we Włoszech jako czwarte dziecko Grazila i Marii Giuseppy De Nunzio.
1903 Francesco opuszcza rodzinne strony i rozpoczyna nowicjat w zakonie Kapucynów w Morcone. Przybiera imię zakonne brata Pio.
1907 Ojciec Pio składa śluby wieczyste.
1910 Zakonnik otrzymuje święcenia kapłańskie.
1916 Ojciec Pio, na polecenie przełożonych,  wyjeżdża do San Giovanni Rotondo.
20 września 1918 Ojciec Pio otrzymuje widzialne stygmaty - Chrystusowe rany - na dłoniach, stopach i na boku.
1919 Na prośbę przełożonych i polecenie Stolicy Apostolskiej Ojca Pio bada kilku wybitnych lekarzy. Opinia lekarzy nie pozostawia złudzeń, jest jednoznaczna: są to rany, których powstania nie da się naukowo wytłumaczyć.
1923 Ojciec Pio zostaje odsunięty od publicznego odprawiania Mszy św. "By uniknąć niezdrowego rozgłosu wokół jego osoby i czynów" - tak napisano w decyzji Kongregacji Świętego Oficjum.
1933 Po dziesięciu latach zakonnik otrzymuje zezwolenie na odprawianie Mszy św.
1950 Ojciec Pio powołuje "Grupy Modlitwy", które modlą się z nim w różnych intencjach.
5 maja 1950 Spełnienie marzeń Ojca Pio otwarcie Domu Ulgi w Cierpieniu - nowoczesnego szpitala.
23 września 1968 godz. 2.30 w nocy. Ojciec Pio umiera w wieku 81 lat. 65 lat życia spędził w zakonie, a przez 50 lat nosił krwawe rany na rękach, nogach i boku. Pochowany został w krypcie kościoła Matki Bożej Łaskawej w San Giovanni Rotondo.
2 maja 1999 W Rzymie na placu św. Piotra Ojciec Święty Jan Paweł II beatyfikował Ojca Pio.  

Jezu, Maryjo i Józefie Święty, Wam oddaję duszę i ciało moje, bądźcie ze mną w chwili konania!" - ostatnie słowa Ojca Pio