Ogród Japoński Hakkoen

Ogród Japoński, położony w Parku Szczytnickim we Wrocławiu w rejonie Hali Ludowej przy ul. Mickiewicza, jest jednym z niewielu śladów po Wystawie Światowej z 1913 roku, jakie pozostały we Wrocławskim Parku Szczytnickim. Przygotowany i urządzony przez największego wówczas japonistę - entuzjastę, hrabiego Fritza von Hochberga, przy udziale japońskiego ogrodnika Mankichi Arai - był perłą wystawy. Po wystawie zlikwidowany ze względu na prowizoryczny charakter większości budowli (pawilon herbaciarni, trejaże, pergole) oraz wypożyczone elementy wyposażenia. Zachowały się ścieżki, kształt stawu oraz południowa część ogrodu z jej pagórkowatym krajobrazem, ciekami wodnymi i roślinnością.
W 1994 roku władze Wrocławia postanowiły zrewaloryzować Ogród Japoński. O pomoc merytoryczną zwrócono się do Ambasady Japonii w Warszawie. Prośba spotkała się z żywym zainteresowaniem Ambasadora Japonii - Pan Nagao Hyodo.
Analiza roślinności (głównie drzew) wykazała na terenie Ogrodu aż 26 gatunków spotykanych tylko w Japonii i 28 gatunków występujących na obszarze Japonii i Azji Wschodniej - większość to pozostałość założenia z 1913 r. Po trzech latach intensywnych prac, zamysł rewaloryzacji Ogrodu Japońskiego został z powodzeniem zrealizowany.

Projekt rewaloryzacji Ogrodu w obecnym kształcie powstał na bazie materiałów historycznych i wstępnej koncepcji autorstwa polskich specjalistów - jako wspólne dzieło zespołu polsko (wrocławsko) - japońskiego, którym kierował prof. Ikuya Nishikawa, architekt krajobrazu z Tokio, a następnie pan Yoshiki Takamura z Nagoya - również architekt krajobrazu. Dzisiejszy Ogród Japoński spełnia wymogi japońskiej sztuki ogrodowej. Stworzono w nim dwie kaskady wodne: w północnej części ogrodu kaskadę "żeńską" (onna daki), z której woda spływa łagodnie, powoli, w kierunku południowym - do stawu oraz kaskadę "męską" (otoko daki) - jako gwałtowną kurtynę wody, która następnie, za pośrednictwem strumieni, łączy się w stawie z wodą kaskady "żeńskiej". Do Ogrodu prowadzi ogromna drewniana główna brama wejściowa (shumon), z której kamienna, szeroka droga prowadzi do drewnianego mostu nad stawem (yumedono) z zadaszonym pawilonem widokowym pośrodku. Urozmaicona linia ścieżek pozwala na dotarcie do atrakcyjnych miejsc Ogrodu szybciej lub wolniej, otwierając przed zwiedzającymi coraz to nowe widok, zapraszając też do zatrzymania się i chwili zadumy.
Ogród zyskał też boczną bramę wejściową (fukumon), oraz dwa pawilony: dom będący pawilonem herbacianym (azumaya), a także, w północnej części Ogrodu, altanę wypoczynkową, umożliwiającą spojrzenie na panoramę ogrodu w spokoju i skupieniu.




W opracowaniu wykorzystałem materiały z folderu informacyjnego wydanego przez WOiKŚ UM Wrocławia oraz z serwisów informacyjnych.




		Imieniny:
\| Home \| Strona 2 \| Książka gości \|
Ogród Japoński we Wrocławiu Park Szczytnicki ul. Adama Mickiewicza tel. +48 (0601) 74 45 63